Warszawa pompa ciepła

Wykonano 4 otwory (pionowe kolektory z zainstalowanymi sondami gruntowymi stanowiące dolne źródło energii pod pompę ciepła).
Wszystkie kolektory pionowe wykonane zostały jedną metodą – obrotową na płuczkę. Wiercenie pionowego kolektora zostało rozpoczęte posadowieniem konduktora o średnicy Ø 160 mm do głębokości 8,0 m p.p.t. Następnie gryzerem o średnicy Ø 143 mm prowadzono wiercenie do uzyskania odpowiedniej głębokości.
Do utrzymania ścian i szczelności otworu używano płuczki wiertniczej z hekobentonitów z dodatkami odpowiednich polimerów umożliwiających stabilność ścian otworu i zachowanie odpowiedniej prędkości wiercenia.
Po osiągnięciu pożądanej głębokości w otworze zostały umieszczone sondy wymienników pomp ciepła (uprzednio sprawdzone pod ciśnieniem 10 atmosfer).
Następnie otwór wypełniony został pospółką o granulacji 8 – 14 mm celem stabilizacji otworu oraz sondy, a na głębokości ok. 40 m p.p.t. każda z sond uszczelniona została compaktonitem o miąższości ok. 1,5 m. Wypełnienie otworów gęstym zaczynem iłowym z dodatkowym korkiem z compaktonitu o miąższości 1,5 m odizolowało czwartorzędową warstwę wodonośną od wpływów zewnętrznych. Po wykonaniu każdego z kolektorów pionowych pompy ciepła, jeszcze raz każdemu z nich sprawdzono drożność i wytrzymałość na ciśnienie.
Przy założeniu, że 1 kW ciepła może być uzyskany z 19 m otworu, do eksploatacji pompy ciepła o mocy 32 kW należało wykonać zespół kolektorów pionowych o łącznej długości ok. 608,0 m. Wykonano cztery odwierty, w których zabudowano pętle kolektorowe o łącznej długości 600,0 m.
Głębokości otworów przedstawiają się w sposób następujący:

Otwór nr 1 – 150,0 m;
Otwór nr 2 – 144,0 m;
Otwór nr 3 – 138,0 m;
Otwór nr 4 – 132,0 m.

Wszystkie pętle kolektorowe o długości po 150,0 m zostały sprowadzone do otworu nr 1 i połączone z rozdzielaczem. Z rozdzielacza rurą PE – 50 kolektor został wprowadzony do budynku.
Dla uniknięcia strat energii rury PE-40 oraz PE-50 kolektora zostały w poziomie ocieplone.

Wierceniem stwierdzono następujący profil litologiczny przewiercanych warstw gruntu (otwór nr 2):
0,0 – 0,6 – gleba;
0,6 – 15,5 – glina piaszczysta;
15,5 – 37,0 – piaski i żwiry;
37,0 – 61,6 – ił różnokolorowy zielono - szary;
61,6 – 74,5 – piasek drobny i pylasty;
74,5 – 144,0 – ił różnokolorowy.

Pod względem stratygraficznym wyróżnić możemy:
0,0 – 37,0 – czwartorzęd;
37,0 – 144,0 – trzeciorzęd.

W otworze nawiercony został jeden poziom wodonośny. Występuje on wśród żwirów i piasków. Poziom ten nawiercony został na głębokości 15,5 m p.p.t.